Są tacy, którzy szukają tragarzy dźwigających ich odpowiedzialność. Jak już powiedzą, to nigdy nie napiszą, bo ciężej się wyprzeć. Jak nie potrafią wywiązać się z obietnicy, szukają sposobu, jak ją zatuszować i znaleźć ofiarę, którą jak najszybciej obarczą odpowiedzialnością za niedotrzymanie obietnicy, po czym powtórzą łzawą historię kilku zainteresowanym, aby stworzyć wiarygodną historię-tarczę. Są jak drewno pośród oceanu. Dają pozory oparcia, łatwo pozwalają pogrążyć się w otchłani, sami prowadząc swą drewnianą egzystencję zgodnie z zachcianką prądów, bez celu i radości z bycia z człowiekiem.
Czy to, jakim się jest człowiekiem zależy od horyzontu życia? Zbadany, widoczny jak w jeziorze pozwala być odpowiedzialnym. Bezkresny, okrutny ocean życia pozwala zamknąć się w swym egoizmie?
